Het verdriet van mijn dochter.

De nacht van dinsdag op woensdag droomde ik o.a. over mijn ex schoonvader. De vader van mijn eerste vrouw. Niets bijzonders, hij kwam in een droom voor. Het is jaren geleden dat ik die man heb geien en we hadden niet veel met elkaar. Ik schonk er voor de rest niet veel aandacht aan.
Tot aan gistermiddag 13.00. Ik zat de persconferentie van Feyenoord te kijken en mijn telefoon gaat. Potverx85 waarom nu?
Maar ik nam het op, het was mijn dochter.
Opa Aad is overleden. Hartstilstand.
Mijn dochter was/is er kapot van. Huilend, snotterend vertelde ze het hele verhaal.
Het liefst was ik er naar toe gereden, arm om haar heen geslagen en getroost.
Maar ze waren druk bezig en ze heeft een lieve moeder en stiefvader dus dat komt wel goed.
Gisteravond heb ik haar nog een keer gebeld en hoorde haar pijn.

Voor mijn gevoel kan ik te weinig doen, maar we weten beide dat het goed zit.
Maar het verdriet van je kinderenx85..dat doet het meeste pijn.

14 July 2011
By on 07:41

een vader kan alle ellende aan, behalve die van zijn kinderen

Mijn dochter en ik

22 June 2011
By on 21:39

Ik was vandaag onderweg naar Leiden.
Er was file, ik was op tijd dus het gaf me geen stress. Het heeft geen nut om je druk te maken in een file want je gaat toch niet sneller.
Op een gegeven moment gingen we weer rijden en dan krijgen een hoop mensen haast. Een hoop mensen krijgen willen dan gelijk hard rijden. Op de twee rechterbanen reden een hoop vrachtwagens en ik ging op de linkerbaan rijden, liet telkens anderhalve auto ruimte, en telkens doken andere autox92s ertussen. Ondertussen reden we 100 km per uur en voor me stond het ineens stil. Het ging zo snel, ik heb geen idee wat er gebeurde als behalve dat alles op de rem stond. Ik week uit, maar klapte met 100 km per uur op mijn voorganger. Ik gleed naar rechts en kon niet meer sturen. Ik dacht twee dingen, KUT, ik bijt op mijn tong en dat deed pijn en terwijl ik naar rechts gleed dacht ik x93Ik hoop niet dat er een vrachtwagen aankomt.
Mijn bumper lag er af en remde me af, 100 meter na de klap stond ik stil op de vluchtstrook.
Ik stapte uit, hielp een mevrouw, belde mijn compagnon en vrouw. En toen voelde ik de pijn in mijn rug en nek.
Op dat moment kwam er iemand aan en liet me zitten langs de kant van de weg. De ambulance arriveerde en lag een kraag om mijn nek. Ik kreeg het benauwd. Daarna wilde ze me op een plank vastbindenx85. Helaas dat ging niet lukken.
ik ben zelf op de brancard gaan liggen en in de ambulance ging de kraag ook af, ik moest wel beloven stil te blijven liggen.
In het ziekenhuis, fotox92s maken, onderzoeken en ter observatie blijven.
Ik voel alsof ik uit elkaar gerukt ben, maar het had zoveel slechter kunnen aflopen.

En ik hoef niet meer te onderhandelen over de inruilwaarde van mijn auto, die is Total loss

Ik lig nu in bed in het ziekenhuis, heb veel pijn, maar ik heb zoveel geluk ( wie had ooit verwacht dat ik dat zou schrijven?! )

19 April 2011
By on 18:53

Beste ING

Hierbij klacht nr 7, het is geen nieuwe klacht. Maar ik dien hem nu voor de 7e keer in. Drie jaar geleden blokkeerde jullie mijn pasje. Toen nog postbank.
Er was iets met de gegevens van Kamer van Koophandel. Dat heb ik gelijk opgelost, was niet mijn fout, maar ik heb het voor jullie opgelost. Daarna meer als een jaar bellen een pasje gekregen, maar dat deed het bij afhalen en daarna nooit meer.
In bijna drie jaar tijd heb ik geprobeerd mijn rekening op te heffen, een nieuw pasje te krijgen en na 2 jaar en 11 maanden is dat nog steeds niet gelukt.
Ik heb elke smoes al gehoord, nu heb ik een pasje, in mij la liggen. zonder pincode en deze pas is geblokkeerd want ik ( of iemand anders ) heb hem gebruikt met de verkeerde pincode. Hij zit nog in een la in de enveloppe en is nog nooit gebruikt, want ik heb geen pincode.
Ondertussen betaal ik wel al drie jaar voor een pas die ik nooit heb kunnen gebruiken en kan nog steeds niet via het internet betalen. Ook dat lukt maar niet. Tig keer aangevraagd en niet gekregen. Alleen het bellen al heeft mee een paar honderd euro gekost. Vandaag had ik een gesprek van 34 minuten, ik werd telkens doorverbonden…. kosten 10 cent per minuut. .
En ik bel gemiddeld elke week minimaal 20 minuten. Reken maar uit, dat drie jaar lang. Ik denk dat ik rond de 300 euro aan jullie verbeld heb. En als ik iemand spreek via jullie is de informatie telkens anders, de een die inlogt kan alles terug vinden en de ander doet alsof ik voor het eerst bel
Ik ben zwaar gefrustreerd en voel me bestolen door jullie. Ik op dit soort brieven krijg ik een standaard mail en daarna…. niets meer.

2 April 2011
By on 18:27
mijn kinderen

Een vader is instinctief onpartijdig tegenover zijn kinderen. Hij helpt de kwetsbaren en complimenteert de bevoordeelden.
479086518_5_swh4 

479086671_5_yGga 

16 March 2011
By on 15:24

Mijn vader mag eerste kerstdag naar huis en tweede kerstdag moeten we hem weer terug brengen naar het ziekenhuis.
Dat is fijn dat hij er bij kan zijn.

Pa en ma zouden eigenlijk bij ons thuis de eerste kerstdag vieren, maar nu gaan we een uurtje op visite.

We moeten zo de boodschappen gaan doen en nog cadeautjes kopen.
Uitgebreid koken doen we nu maar niet.
Lekkere makkelijke dingen en genieten van elkaar.

Tweede kerstdag komt Dennis en gaan we naar mijn schoonouders.
Vreten, vreten, vreten en wat cadeautjes.
En een klein slokje wijn.

Doen jullie nog wat bijzonders?

Natuurlijk wens ik iedereen hele fijne kerstdagen.

24 December 2010
By on 08:16

Fortis is nu ABN Amro en ik ben mijn geld kwijt.

Ik zit bij de Fortis, niet omdat het een goede bank is, maar omdat het bij overal fout gaat.
Drie rekeningen had ik vorige week nog bij de Fortis.
Een privxe9rekening, een van de zaak en een van de vereniging.
Vanavond wilde ik inloggen en een rekening betalen.
Dat kan niet want ik moet nu mijn nieuwe toegezonden ABN Amro spullen gebruiken.
Ik heb helemaal niets gekregen dus ik bellen.
8-o
Ja, dat hebben we gestuurd naar een adres in Rotterdam Centrum.
Dat is mooi, ik woon in Rhoon.
Ohx85.
Dus mijn zakelijke rekening is overgezet naar iemand in het centrum van Rotterdam?
Ja, daar ziet het wel naar uit.
En mijn privxe9 rekening?
Dat is een adres geworden in Rotterdam Zuid.
Ik woon zowel zakelijk als privxe9 in Rhoon.
Jax85. Ik kan er niets aan doen.
Okee, de rekening van mijn vereniging.
Die is in Groningen terecht gekomen.
Dat is fijnx85 hoe gaan jullie dat recht zetten.
Uh, niet. Dat moet U zelf doen.
Ah, jullie maken een fout en ik moet het oplossen.
Wij hebben de fout niet gemaakt, maar Fortis.
Maar die bestaan niet meer, dus kunnen het net oplossen
Nee, U moet het zelf doen.
En hoe doe ik dat.
Met een geldig legitimatiebewijs naar de bank en dan is alles met een paar weken geregeld.
En tot die tijd kan ik niet aan mijn geld komen.
Nee, het spijt me.

Drie rekeningen en bij alle drie gaat het fout.
Ik vind het nu al een kutbank.

3 December 2010
By on 22:53

Democratie

Dit blog staat helemaal los van mijn politieke voorkeur.

De laatste verkiezingen waren er twee winnaars, de VVD en PVV.
Een partij die fors verloor, het CDA

Het volk in Nederland stemt zonder pistool op het hoofd en uit vrije wil.
Verstandig of onverstandig?!
We zijn allemaal 18 plus en kiezen wat we willen.

Nogmaals los van het feit of het een goed of slim kabinet zou zijn, het is wat het merendeel van Nederland heeft gekozen.
Tenminste, het zijn de grootste winnaars.

Nu is er enorm veel gedonder met het samenstellen van een kabinet en wie heeft er een dikke, een hele dikke vinger in de pap; de grote verzielaar.

Dat begrijp ik niet.
We hebben een democratie, waarbij de partijen die de meeste stemmen krijgen het ook voor het zeggen krijgen.
Maar in dit land is het andersom.

En een van de dingen waar het CDA mee schermt is, dat als we een rechts kabinet krijgen, een kabinet krijgen dat de Nederlanders niet verdient.

Dan kan wel zijn, maar daar hebben de Nederlanders zelf voor gekozen.
Of moet ik het anders zien?

17 August 2010
By on 16:43

Mijn vader is ziek.

Mijn ouders zijn de laatste jaren aan het rommelen met hun gezondheid.
Allemaal kleine ongemakkelijkheden, maar wel heel lastig.
Pa is 78 en ma is 10 jaar jonger.

Mijn vader heeft de laatste tijd een bobbeltje in zijn nek en dan waren ze de afgelopen anderhalve week aan het onderzoeken en vandaag moest hij weer naar het ziekenhuis.
Mijn moeder en mijn zus waren mee.
De uitslag is kanker.

Ze hebben geen idee verder hoe of wat.
De onderzoeken gaan door en hij krijgt chemo.

Toen ik het hoorde was ik in jeugdland mijn vrouw en kind en ik wilde eigenlijk gewoon naar huis.
Maar ik hoorde mijn zusje plannen maken voor de rest van de dag.
Mijn moeder deed gewoon haar dingen.
En pa was boodschappen aan het doen.

We bleven dus in jeugdland.
Vanavond heb ik mijn ouders, zus en broer nog een keer gebeld en iedereen gaat zo gewoon mogelijk door.
Ik probeer het ook.

Maar ik weet zeker dat het kwartje nog niet helemaal is gevallen bij iedereen.
Of houdt men meer aan het positieve vast ofx85 ik weet het niet.
Bij mij viel het zojuist en ik kan niet heel vrolijk en gezellig doen.
Ik deed me best, maar ik voel me verdoofd.

Tuurlijk, moeten we de moed niet opgeven, en dat doe ik zeker nietx85.. maar het is wel eng.

30 July 2010
By on 22:26

Ik ben een Rotterdammer met Joodse voorouders.
Wij hadden het thuis niet zo op Duitsers, met name opa was zeer Anti.

Voor de jongeren onder ons, mijn voorouders waren niet van Ajax, maar hadden Joods bloed.
Voor weer anderen, ze zijn niet verantwoordelijk voor de Gazastrook.
We hadden Joods bloed en Duitser ten tijde van de tweede wereldoorlog, 1940-1945, vonden ons niet sympathiek en probeerde ons te dissen en vernietigen.
De Duisters waren ook verantwoordelijk voor het bombarderen van onze Rotterdams binnenstad, tijdens diezelfde oorlog en dat maakte de verstandhouding niet beter.
Na de oorlog zaten ons dwars met voetbal, dus tot aan 1988 werd er geen Schlager gedraaid bij ons thuis.

Maar goed, de Duitsers.
Ik was dus in Engeland laatst en op Fuerteventura en ook daar veel Duitsers.
Eerst de Duitsers op de boot naar Engeland en terug. De meeste waren 60 jaar en ouder.
Arrogant, maakte een hoop herrie, weigerde een andere taal te spreken dan Duits, terwijl ze dat wel konden.
Zo stonden we allemaal op het dek te kijken naar de zee en de haven en dat mocht op twee dekken, de andere dekken waren voor het personeel.
Maar het merendeel van de Duisters liep gewoon voor bij het hek waarop stond dat men daar niet mocht komen.
Hardop in het Duits overleggend dat niemand hun tegen hield en als men ze zou spreken gewoon Duist blijven praten en doen alsof ze het niet begrijpen.
Aan dat soort Duitsers heb ik een kolerehekel, het is een bepaalde generatie die vaak zo defensief en agressief reageren.

Op de Canarische Eilanden, kwam ik hele ander Duisters tegen. Jongeren, 30 jaar en jonger die redelijk Engels spreken en gewoon van deze wereld zijn.
Dan waren er ook nog een groep Duisters, het bestond merendeel uit Duitsers daar, het leek Zeeland wel, die leuk en vriendelijk meededen.
Geschoold, spraken redelijk Engels, als het moest, en het sociaal waren. Behalve toen ze verloren tijdens het WK hihihi
Ja die waren goed te pruimen, leuke gasten die Duisters van een jaar of 40-45.

26 July 2010
By on 18:29