Ik ben een Rotterdammer met Joodse voorouders.
Wij hadden het thuis niet zo op Duitsers, met name opa was zeer Anti.
Voor de jongeren onder ons, mijn voorouders waren niet van Ajax, maar hadden Joods bloed.
Voor weer anderen, ze zijn niet verantwoordelijk voor de Gazastrook.
We hadden Joods bloed en Duitser ten tijde van de tweede wereldoorlog, 1940-1945, vonden ons niet sympathiek en probeerde ons te dissen en vernietigen.
De Duisters waren ook verantwoordelijk voor het bombarderen van onze Rotterdams binnenstad, tijdens diezelfde oorlog en dat maakte de verstandhouding niet beter.
Na de oorlog zaten ons dwars met voetbal, dus tot aan 1988 werd er geen Schlager gedraaid bij ons thuis.
Maar goed, de Duitsers.
Ik was dus in Engeland laatst en op Fuerteventura en ook daar veel Duitsers.
Eerst de Duitsers op de boot naar Engeland en terug. De meeste waren 60 jaar en ouder.
Arrogant, maakte een hoop herrie, weigerde een andere taal te spreken dan Duits, terwijl ze dat wel konden.
Zo stonden we allemaal op het dek te kijken naar de zee en de haven en dat mocht op twee dekken, de andere dekken waren voor het personeel.
Maar het merendeel van de Duisters liep gewoon voor bij het hek waarop stond dat men daar niet mocht komen.
Hardop in het Duits overleggend dat niemand hun tegen hield en als men ze zou spreken gewoon Duist blijven praten en doen alsof ze het niet begrijpen.
Aan dat soort Duitsers heb ik een kolerehekel, het is een bepaalde generatie die vaak zo defensief en agressief reageren.
Op de Canarische Eilanden, kwam ik hele ander Duisters tegen. Jongeren, 30 jaar en jonger die redelijk Engels spreken en gewoon van deze wereld zijn.
Dan waren er ook nog een groep Duisters, het bestond merendeel uit Duitsers daar, het leek Zeeland wel, die leuk en vriendelijk meededen.
Geschoold, spraken redelijk Engels, als het moest, en het sociaal waren. Behalve toen ze verloren tijdens het WK hihihi
Ja die waren goed te pruimen, leuke gasten die Duisters van een jaar of 40-45.